2012 – Jeroen Jutte

Wat een voorrecht om hier te mogen staan……….. in vrijheid.

Laten we beseffen hoe vrij wij hier zijn in ons land, in de meeste landen heb je totaal niets te zeggen of te doen, of je wordt opgepakt.

Een jaar of 6 geleden ben ik naar Afghanistan toe uitgezonden om te helpen aan de wederopbouw van dat land.

Ik was daar gelegen op een kamp, maar toch heb ik genoeg van wat daarbuiten gebeurde gezien en gehoord.

Kleine kinderen die smeekten ons om water bijvoorbeeld…………. en de vele harde aanslagen die je door merg en been gingen.

Bijvoorbeeld: Wij zaten in een container en toen hoorden we ineens een hele harde knal zo hard, dat je oren na een uur nog suizden.

Wat bleek; dit speelde ongeveer zo’n 500 meter van ons af.

Een uur later vertrok er een patrouille over datzelfde pad, gelukkig een uur later, anders waren er weer onnodige slachtoffers gevallen.

Mijn verblijf duurde daar enkele maanden, maar wat ik gezien en gehoord heb, zal eeuwig op mijn netvlies blijven branden………..

Vrijheid………….. zo’n gewoon lijkend, maar toch heel bijzonder woord.

Ook in ons land gaat dit woord, beetje bij beetje zijn waarde meer verliezen…………..

Dit komt vooral ook omdat we geen respect meer voor een ander op kunnen brengen.

Maar mensen, wat maakt het nu uit of de een iets anders eruitziet dan de ander? En of iemand een andere mening heeft dan de jouwe?

We zijn namelijk allemaal mensen en dus allemaal anders…………..accepteer elkaar eens, dan zijn er ook minder oorlogen, en vallen er minder onnodige slachtoffers door vuurgevechten, aanslagen, of die er niet meer tegen konden om verder te gaan met hun leven.

Ik vind het heel belangrijk om alle oorlogsslachtoffers te blijven herdenken………….

Maar ooit, ooit hoop ik dat de hele wereld eens tot bezinning komt om in vrede met elkaar te leven.

Vooral nu besef ik dat de vrije geluiden om me heen. De vogels die fluiten, het vrij kunnen rondlopen, onze mening kunnen zeggen, niet vanzelfsprekend is.

Wij mogen nooit vergeten!……………