Alle openbare mei activiteiten uitgesteld!

Uitgelicht

Het corona virus dat de wereld in haar greep heeft leidt niet alleen tot persoonlijk leed maar de hele maatschappij, de hele wereld moet eraan geloven.

Alle publieke evenementen zijn in Nederland afgelast en de vele activiteiten welke wij in Zeist hebben georganiseerd voor dit jubileum zijn dan ook allemaal uitgesteld, veelal waarschijnlijk tot 2021.

Toch ontvangt u huis-aan-huis het jubileumnummer met programma’s en informatie.
Het blad geeft meer dan het programma, ook achtergrond informatie over de bezetting.
Als er een NEE-NEE sticker op uw brievenbus zit of u heeft geen blad ontvangen kunt u een exemplaar afhalen bij het Gemeenterhuis, Figi, Albert Heijn Kerckebosch en Hoogvliet aan de Antonlaan..

U kunt tot 31 mei 2020 het blad ook in PDF downloaden door op onderstaande voorpagina te klikken (lage resolutie!).

Het is een echt bewaarnummer geworden!

Verhalen om nooit te vergeten !

Door Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel

Kom vanavond met verhalen
Hoe de oorlog is verdwenen, 
En herhaal ze honderd malen:
Alle malen zal ik wenen.
 

Elke keer wanneer ik deze prachtige, laatste regels uit het gedicht Vrede van Leo Vroman lees, realiseer ik me weer hoeveel betekenis verhalen in mijn leven hebben. 

Het begon met de verhalen die mijn vader bij ons thuis aan tafel vertelde als hij terugkwam van de reizen die hij voor zijn werk naar Zuid-Amerika maakte. Ik was zeven, acht jaar oud, een kind nog. Door die verhalen ging ik al vroeg inzien dat er een wereld bestaat die zo volkomen anders is dan het Nederland waarin ik opgroeide: een wereld van armoede, waar je kunt sterven door een gebrek aan voedsel, waar scholen en ziekenhuizen geen vanzelfsprekendheid zijn. De meeste kinderen daar, begreep ik, zullen nooit dezelfde kansen hebben als mijn klasgenootjes en ik. 

Dat maakte een gevoel van onrecht in mij los. Waarom zou je achtergrond of geboorteplaats bepalend zijn voor je mogelijkheden in het leven? Hebben we niet allemaal recht op gelijke kansen? Ik was negen toen mijn vader onverwachts stierf. Maar zijn verhalen over ongelijkheid, armoede en onrecht zal ik mijn hele leven niet meer vergeten. Ze hebben hun stempel gedrukt op de manier waarop ik naar mensen en de wereld kijk, ze liggen ten grondslag aan vele van de keuzes die ik in mijn leven maak. 

Zo zijn mijn vaders verhalen over ongelijkheid en onrecht een belangrijke motivatie voor mijn huidige werk om een wereld zonder kindhuwelijken te bereiken. Ik ontmoet vaak kindbruidjes van dertien of veertien jaar, meisjes die van school zijn gehaald om te trouwen, die baby’s krijgen terwijl hun lichaam daar nog niet klaar voor is, en die vaak slachtoffer worden van huiselijk en seksueel geweld. Als mijn dochters toevallig elders in de wereld waren geboren, was dit dan hun lot geweest?, vraag ik me nu, als ouder van twee dochters, af.

(de volledige tekst is te lezen op https://www.4en5mei.nl/herdenken-en-vieren/jaarthema/jaarthema-2020 )